Uit: De Introductie

Hebben jullie allemaal wel gehoord van die

dolle man, die op klaarlichte dag de markt

opliep, een lantaarn aanstak, rond rende en

schreeuwde: “ik zoek God!”.

Net als nu in Nederland, waren er veel mensen

op dat plein, die niet in God geloofden

en net als nu begonnen ze allemaal gekkigheid

te verkopen over God, waarop die

dolle man antwoordde: “jullie en ik, wij

hebben hem gedood. God is dood”.

Het lijkt een raar begin van een boek.

Alleen, ik heb dit verhaal niet verzonnen,

maar het komt uit Friedrich Nietzsche’s

boek ‘De Vrolijke Wetenschap’. (2de druk

1886). Bij het lezen van dit verhaal vond ik

het toch eigenlijk te gek voor woorden dat

een filosoof als Nietzsche op een zo weinig

onderbouwde manier een thema als ‘God is

dood’ de wereld in slingerde.

Het is ook een duidelijk voorbeeld van hoe

mensen elkaar napraten. Ga eens na, hoe

vaak de kreet ‘God is dood’ de laatste jaren

is gebruikt en hoeveel van die gebruikers

geen enkel idee hadden dat een dolle man

de eerste gebruiker was van die opmerking.

Dit boek gaat over al dat napraten van mensen.

Iemand beweert iets, waar of onwaar en

in ieder geval neemt een groot deel van de

menigte de opmerking over. Want God is

toch dood.

Het leven moet leuk en gezellig zijn. Want

wij hebben ons los gemaakt van het denken

van het verleden. We schoppen tegen religie

en de waarden en normen van vroeger aan.

Over van alles hebben wij een eigen mening.

De media steunen ons daarbij en als

het blijkbaar aanspreekt, wordt een mening

breed uitgemeten. Aan bezwaren hebben

we lak. Als het ons past zijn onze voetballers

vandaag helden, morgen waardeloze

zakkenvullers.

Uit: Hoofdstuk 8 Leven na de dood

Jeroen Bosch (1450-1516) schilderde

4 panelen van paradijs en hel, die nu

te vinden zijn in het Palazzo Ducate in

Venetië. Een van deze panelen heet ‘De

uitverkorenen varen ten hemel’.

Dan volgt de 20e eeuw, waarin de schrijvers

R. Moody, Mevrouw E. Kübler-Ross,

Melvin Morse, Paul Perry en velen anderen

een aantal van de 25.000 bekende gevallen

van bijna-doodervaringen beschrijven.

Durdana was in 1968 nog maar 2 1/2

jaar oud. Zij was al een poosje ziek, maar

plotseling zag haar moeder bij haar geen levenstekens

meer. Snel liet ze haar man, die

legerarts was, halen. Ook hij constateerde

de dood. Het leger schreef in het geval van

een overlijden een bepaalde noodprocedure

voor, die hij begon uit te voeren. In zijn

verdriet zei hij steeds opnieuw “kom terug

kindje, kom terug”. Tijdens deze procedure

druppelden de ouders een hartstimulerend

drankje in haar mond. En eindelijk, Durdana

deed haar ogen weer open.

Weken later vroeg Durdana’s moeder haar:

“waar is mijn kleine dochtertje toch naar

toe geweest?”.

Durdana antwoordde: “heel ver weg naar

de sterren”.

“Wat zag je dan?”

“Ik zag tuinen en witte, bruine, blauwe en

groene rivieren”, was het antwoord.

“Was er ook iemand?”, vroeg haar moeder.

“Ja”, antwoordde Durdana, “…je grootvader

en zijn moeder en nog een andere

mevrouw. Ze waren blij dat ik er was, maar

ik hoorde papa steeds roepen ‘kom terug

kindje, kom terug’. Ik zei tegen grootvader

dat papa mij riep, daarop zei grootvader

laten we God vragen of je terug mag. God

vond het goed en zo lag ik weer op jullie

bed”.

Uit: Hoofdstuk 15 De Ander

Bovenstaande voorbeelden heb ik beschreven

om te laten zien dat de mens of de

mensheid, altijd weer zich geërgerd heeft

aan andere mensen. Redenen genoeg,

denkt men.

Zwarte, gele of witte huidskleur, gedrag,

cultuur, religie, liberaal, socialist, Duitser

of Japanner, altijd vinden wij, ook ik,

redenen te over om een afstand te scheppen

met anderen. Onze afwijzing of sterker

onze anti gevoelens tot agressie toe, komen

domweg naar boven. Waar in Gods naam

is de oplossing te vinden? Want de consequentie

is strijd - in het klein uitlopend opruzie tot moord, in het groot, terrorisme of

werkelijke gevechten, zelfs oorlog.

God heeft er – denk ik – niets mee te

maken, het zijn de mensen die dit elkaar

aandoen. Want waar had God de mensen

moeten tegenhouden bij feiten uit de geschiedenis?

Toen de Nazi’s gekozen werden?

Toen de oorlog uitbrak? Toen de Nederlanders

de Joden en anderen gevangen

lieten nemen? Of toen een mens gaskamers

bedacht? (zie Gott mit Uns). Of bij al die

subtiele feitjes waarin de ander ons irriteert

of macht over ons probeert te krijgen? Stop

maar, we weten wel beter.